Emigratie, waarom wel en waarom niet

Waarom je een emigratie overweegt, is zeer persoonlijk. Het is voor iedereen anders. Natuurlijk gun ik iedereen de beste kansen en de beste redenen, maar het is belangrijk om voor jezelf eerst te weten waarom je wilt gaan emigreren.

Stel je voor, je raakt je baan kwijt. Je had een specifiek beroep. Je geld verdampt omdat je uitkering te laag is. Nieuw werk kun je niet vinden, want je netwerk is niet zo groot. En familie en vrienden snappen niet waarom je niet gewoon ander werk gaat doen.

Maar waarom dan emigratie? Waarom zou de problemen er niet zijn in een ander land? Je bent daar nieuwkomer en spreekt waarschijnlijk de taal niet zo goed als de inwoners. En waarom zouden ze nou juist jou die klandizie of die baan gunnen, in plaats van de buurman van drie jaar geleden? Of de klasgenoot van twintig jaar terug? Vergeet verder niet dat het inkomen in je nieuwe land ook niet zeker is!

Waar je voorzichtig mee moet zijn, is je drijfveer voor een emigratie. Veel mensen maken de fout om te gaan emigreren, omdat het in Nederland niet lekker loopt. Bijvoorbeeld omdat je werk, je familie en je vrienden wegvallen. Of omdat het politieke klimaat je niet meer aanstaat. Misschien kan je in je werk niet slagen en bedenk zo nog maar een paar dingen meer.

Het allerbelangrijkste is – denk ik – dat je weet waar je onvrede vandaan komt. Komt je onvrede uit de omstandigheden of uit jezelf? En dan moet je bedenken of de kans bestaat dat het ook tegen gaat zitten op je nieuwe woonplek. Dus ook of je er daar wel tegen kunt. Het is in zekere zin hetzelfde als een eigen bedrijf beginnen. Als je die onzekerheid niet aan kan, denk dan heel goed na of je alle schepen achter je wilt verbranden.

Hoe vertel je je familie over je emigratie?

Vergeet ook niet dat veel vrienden en familie zich verlaten zullen voelen. Jij bent al een tijd bezig met plannen van je emigratie, maar zij niet. Vaak denken ze ook niet dat de plannen serieus zijn. Iedereen kent wel iemand die nooit terug wil van vakantie, maar dat wordt niet als serieus bestempeld. Wees voorzichtig hoe je de emigratieplannen aan familie en vrienden duidelijk maakt. Maar hoe vertel je je familie over je emigratie?

Neem de tijd en zorg dat ze bij je kunnen komen met vragen. Geef gelegenheid om erover te praten. Maak ze duidelijk wat je plannen precies zijn en geef ze de mogelijkheid hun zorgen uit te spreken. Geef aan waarvan je verwacht rond te komen. Geef aan hoe je verwacht dat je aan huisvesting en werk wilt komen. En vertel ook dat je niet vanwege hen vertrekt, maar dat het los staat van je familie en vrienden. Zorg ervoor dat je het op tijd hebt verteld. Zo kweek je hopelijk meer begrip voor je keuze en krijg je misschien zelfs betere ondersteuning.

Veel succes en vooral veel plezier bij je emigratie.

6 reacties
  1. Ja, is een goed advies, wat hier staat.
    Ik zie en heb gezien vele schrijnende gevallen.
    Kan over dat onder werp wel een boek schrijven
    Ik begin zelf geen BLOG, want klets al genoeg op faceboek.
    Maar bereidt je zeer goed voor.
    Het gras is niet altijd groener.
    En nogmaals lees mijn geschrijf ook maar eens af en toe, ook door schade en schande wijs geworden.
    ook door mijn huidige vrouw een Portugese, zeer veel geleerd.
    Ere wie ere toekomt, over dit onderwerp kan je heel veel schrijven.
    Maar doe het klam aan.
    Ik zie leden in mijn grote groep Ned en Belg in Portugal, soms en dan denk ik OMG.
    Zeker de zeer vele chats
    Maar dit blog is top.

    1. Dank je wel Cees, voor alle complimenten!
      Ben blij dat je ervan geniet 🙂 en als je nog andere dingen ziet waar nog over geschreven moet worden, horen we dat graag.

  2. Hallo Marieke,

    Goed verhaal wat je hebt geschreven want het is helemaal waar.

    Het belachelijkste wat wij te horen kregen toen we melden weg te willen uit Nederland was dat mijn man Nederland wilde veranderen.
    We hebben de belangrijkste personen mee genomen in onze plannen, wat we willen gaan doen.
    Waarom we weg wilde.

    Zo konden ze langzaam aan het idee wennen dat we serieus zijn en hoe dichter we bij onze concrete plannen kwamen hoe angstiger mensen werden om ons heen. Nu is dat veranderd, ze zijn er aan gewend en er wordt zelfs gezegd, ik zal veel bij jullie zijn.

    Er gaan verhalen over ons door de familie, alleen niemand vraagt iets. Vele nemen het nog steeds niet serieus en denken dat we binnen een jaar weer op hangende pootjes terug keren. Ja daar zit een kans in, daar zij we ons ter degen van bewust. Alleen komen we rijker terug want we hebben het geprobeerd.
    Lukt het ons wel dan hebben we goed naar ons gevoel geluisterd en onze droom/dromen waar gemaakt.
    Jaloezie en wat al niet meer speelt hier een grote rol in. Want wij zijn niet de enige die graag weg willen uit NL, alleen wij doen het en anderen blijven waar ze zijn en durven het niet aan uit angst te mislukken.

    Wij gaan per 31 december 2016 naar Portugal, het zal wennen zijn omdat daar alles anders gaat. Langzamer en je zult veel geduld moeten hebben.
    Daarin tegen leven we buiten wat we graag willen. We leven nu in een flat in de randstad.
    We willen het met minder doen in plaats van met meer, meer, meer.
    Zolang we ons kunnen redden daar is het ons goed. Dat we er voor moeten werken is geen probleem, daar wordt je alleen maar wijzer en sterker van.
    Zo zien wij dat.

    1. Hoi Yolande,
      Dank voor je reactie. Je krijgt inderdaad niet altijd even prettige reacties. Maar gelukkig hebben we een groot netwerk van mensen die ook wel heel blij zijn voor ons.
      Wat leuk dat jullie al in december gaan, wat komt dat dichtbij he… 🙂 Waar gaan jullie naartoe?
      Succes en heel veel plezier!

  3. Het is inderdaad goed om je vooraf af te vragen waarom je wilt emigreren. Het is eigenlijk net als solliciteren: onvrede over je bestaande werk is veelal een slechte drijfveer voor een sollicitatie.
    Veel belangrijker is: waarom wil ik emigreren, naar welk land dan en waarom speciaal naar dat land? Bedenk daarbij, dat emigreren geen vakantie is. Een leuk vakantieland hoeft nog geen leuk emigratieland te zijn, en omgekeerd.
    De volgende stappen zijn: verblijfsvergunning, werken en wonen. Met die stappen wordt het ernst en kom je vaak ook de eerste bureaucratische horden tegen.
    – Mag je zomaar gaan wonen in het land van je keuze of heb je een verblijfsvergunning of visum nodig? Wat zijn de voorwaarden voor die documenten en hoe organiseer je ze?
    – Je zult in je onderhoud moeten kunnen voorzien en dat betekent in veel gevallen dat je werk nodig hebt. Is er werk te vinden, heb je een werkvergunning nodig, hoe solliciteer je eigenlijk in het land van je keuze?
    – En waar precies ga je wonen? Huren of kopen? Kun je in het land van je keuze eigenlijk wel wat kopen?

    Ik ben in 2009 naar Zwitserland geëmigreerd: mijn toenmalige vriendin (nu mijn vrouw) is Zwitserse. Ik kon er stomtoevallig heel makkelijk werk vinden en had in mijn nieuwe land heel veel hulp en ondersteuning van mijn aanstaande vrouw en schoonfamilie. Dat maakt het allemaal een stuk makkelijker. Bovendien is Zwitserland een erg goed georganiseerd land. Desondanks liep ook ik een aantal keren met mijn hoofd tegen de bureaucratische muren aan.

    1. Hoi Twan,
      We hadden het wat druk, daardoor nog niet toegekomen aan een gedegen reactie.
      Ik ben het helemaal met je eens. Voor ons naar Portugal blijft het een EU-land. Dat maakt het dus waarschijnlijk wel iets makkelijker dan naar Zwitserland. En inderdaad dat onderhoud. Dat lijkt me iets waar veel mensen zich in vergissen. Dat denken wij wel getackeld te hebben.
      Voor ons begint het met huren. Pas als we volledig zeker zijn van waar we willen zitten, gaan we zoeken naar koopwoningen. Maar de hypotheken en bankgegevens die daar voor nodig zijn, hebben we nu ook nog niet helemaal helder. Dus kopen we gewoon nog niet.
      Wij hebben veel vrienden die ons gelukkig kunnen en willen ondersteunen. Maar het zal wel pittig worden zonder familie in de buurt.
      Als eerste gaan we voor de taal zo goed mogelijk spreken en begrijpen. Dat blijft toch de basis he?
      Leuk dat je dit ook allemaal hebt gedeeld met ons.
      Groeten,
      Marieke

Reacties zijn gesloten.